در روانشناسی، افراد چگونه بیماری خود را از رفتار خود پنهان می کنند؟

  درک پوشش مسائل مربوط به سلامت روان در زندگی روزمره   مسائل مربوط به سلامت روان اغلب می تو

توسط مدیر سایت در 26 بهمن 1402

 

درک پوشش مسائل مربوط به سلامت روان در زندگی روزمره

 

مسائل مربوط به سلامت روان اغلب می تواند نادیده گرفته شود یا در زندگی روزمره پوشانده شود، و شناخت و رسیدگی به آنها چالش برانگیز است. این نقاب پوشی زمانی رخ می دهد که افراد تلاش می کنند تا مبارزات روانی خود را پنهان کنند و از قضاوت یا انگ زدن می ترسند. خواه به دلیل فشارهای اجتماعی باشد یا باورهای شخصی، عمل پنهان کردن چالش های سلامت روان می تواند چرخه سکوت را تداوم بخشد و فرصت برای درمان و حمایت را از بین ببرد.

روانشناسان نقش مهمی در کشف پیچیدگی های پنهان کردن مسائل مربوط به سلامت روان دارند. آنها از طریق تخصص خود عوامل و مکانیسم های مختلفی را که در ایجاد این پدیده نقش دارند روشن می کنند. آنها به دقت بررسی می کنند که چگونه افراد در تعاملات اجتماعی و در عین حال پنهان کردن اختلالات روانشناختی، غواصی عمیق در پیچیدگی های ادراک و استراتژی های به کار گرفته شده برای پنهان کردن پریشانی روانی را بررسی می کنند. روانشناسان با تصدیق و درک پیچیدگی های نقاب زدن، می توانند افراد را به سمت مسیری برای پذیرش خود و توانمندسازی هدایت کنند و جامعه ای فراگیرتر و دلسوزتر را پرورش دهند.

روانشناس در تهران

پیچیدگی های پنهان کردن اختلالات روانی در تعاملات اجتماعی

افراد مبتلا به اختلالات روانی اغلب در مورد پنهان کردن وضعیت خود در تعاملات اجتماعی با چالش های متعددی روبرو هستند. پیچیدگی های این پنهان کاری در تعادل ظریفی نهفته است که این افراد می کوشند بین حفظ تصویر اجتماعی ادراک شده خود و مدیریت چالش های سلامت روان خود حفظ کنند. یکی از جنبه های کلیدی که باید در نظر گرفت ترس از انگ و تبعیض است که با مسائل مربوط به سلامت روان همراه است. این ترس اغلب افراد را وادار می کند که اختلالات روانی خود را پنهان کنند و در تعامل خود با دیگران ظاهری از نرمال ایجاد کند.

یکی دیگر از عوامل موثر در پیچیدگی های پنهان کردن اختلالات روانی در تعاملات اجتماعی، تلاش مداوم برای پنهان کردن علائم این شرایط است. این می تواند برای افرادی که با چالش های بهداشت روانی دست و پنجه نرم می کنند خسته کننده و از نظر عاطفی خسته کننده باشد. آنها باید به دقت بر گفتار، اعمال و احساسات خود نظارت کنند تا از آشکار شدن هر گونه نشانه ای از وضعیت خود جلوگیری کنند. این عمل همیشگی پنهان شدن بر رفاه آنها تاثیر می گذارد و ممکن است مانع از توانایی آنها در تعامل کامل و ارتباط با دیگران در سطح عمیق تر شود. بنابراین، پیچیدگی های پنهان کردن اختلالات روانی، ماهیت پیچیده و دشوار هدایت تعاملات اجتماعی در حین دست و پنجه نرم کردن با مسائل مربوط به سلامت روان را برجسته می کند.

نقش ادراک در پنهان کردن چالش های سلامت روان

ادراک نقش مهمی در پنهان کردن چالش های سلامت روان دارد. در بسیاری از موارد، افرادی که با پریشانی روانی دست و پنجه نرم می کنند، به دلیل درک ضعف یا ننگ مرتبط با مسائل مربوط به سلامت روان، احساس می کنند که مجبورند مبارزات خود را پنهان کنند. ترس از قضاوت شدن یا سوءتفاهم اغلب آنها را به ایجاد ظاهری از عادی بودن سوق می دهد و خود را به عنوان اعضای فعال جامعه معرفی می کنند در حالی که در سکوت با شیاطین درونی خود می جنگند.

علاوه بر این، ادراک اجتماعی از سلامت روان می تواند بیشتر به پنهان کردن اختلالات روانی کمک کند. کلیشه ها و تصورات غلط پیرامون چالش های سلامت روان محیطی را ایجاد می کنند که در آن کمک خواستن دلسرد می شود یا به عنوان نشانه ای از ضعف تلقی می شود. این ادراک می تواند افشای مبارزات خود و دریافت حمایت و درک مورد نیاز را برای افراد چالش برانگیزتر کند. در نتیجه، آنها به پنهان کردن چالش های بهداشت روانی خود متوسل می شوند و چرخه ای از پنهان کاری و انزوا را تداوم می بخشند.

رونمایی از راهبردهای استفاده شده توسط افراد برای پنهان کردن پریشانی روانی

افرادی که با پریشانی روانی مواجه هستند اغلب به راهبردهای مختلفی متوسل می شوند تا مبارزات خود را از دیگران پنهان کنند. یکی از تاکتیک های رایج این است که احساسات واقعی خود را پنهان کنند و چهره ای از شادی یا عادی بودن را به تصویر بکشند. این شامل پنهان کردن هر گونه علائم آشفتگی درونی، مانند غم و اندوه، اضطراب یا افسردگی، در پشت چهره ای خندان و درگیر شدن در تعاملات اجتماعی است که انگار همه چیز خوب است. با انجام این کار، افراد امیدوارند از جلب توجه به مبارزات خود اجتناب کنند و حس کنترل بر تصویر خود را در چشم دیگران حفظ کنند. با این حال، این استراتژی می تواند از نظر احساسی خسته کننده باشد و اغلب منجر به افزایش احساس تنهایی و انزوا می شود.

راهبرد دیگری که افراد برای پنهان کردن پریشانی روانی از آن استفاده می کنند، اقدام به دنبال حواس پرتی یا ایجاد برنامه های شلوغ است. افراد امیدوارند با مشغول ماندن مداوم با کار، رویدادهای اجتماعی یا فعالیت های دیگر، توجه خود را از کشمکش های درونی خود منحرف کنند. این به آن ها اجازه می دهد از رویارویی رودررو با احساسات خود اجتناب کنند و مانع از مشاهده علائم ناراحتی توسط دیگران می شود. در حالی که این استراتژی ممکن است تسکین موقتی را فراهم کند، اما تنها به عنوان یک راه حل موقت باند پانسمان عمل می کند و به مسائل اساسی که باعث ناراحتی روانی می شود، نمی پردازد. در درازمدت، تنها تکیه بر عوامل حواس پرتی می تواند چرخه اجتناب را تداوم بخشد و افراد را از جستجوی حمایت لازم و کمک حرفه ای که نیاز دارند باز دارد.

بررسی پیوند بین شرم و پنهان کردن مسائل مربوط به سلامت روان

یکی از عوامل کلیدی که در پنهان کردن مسائل بهداشت روانی نقش دارد، شرم است. شرم یک احساس پیچیده است که از احساس بی لیاقتی، بی کفایتی و سرزنش خود ناشی می شود. هنگامی که افراد در رابطه با چالش های سلامت روانی خود شرمساری را تجربه می کنند، اغلب احساس می کنند مجبورند مبارزات خود را از دیگران پنهان یا پنهان کنند.

دلایل مختلفی وجود دارد که باعث می شود شرم با عمل پنهان کردن مسائل بهداشت روانی در هم آمیخته شود. اولاً، ادراک جامعه از سلامت روان اغلب با انگ زدن به افرادی که پریشانی روانی را تجربه می کنند، شرم را تداوم می بخشد. این ننگ اجتماعی می تواند باعث شود که افراد از مبارزات خود احساس شرم کنند و اگر بخواهند شرایط خود را آشکارا افشا کنند، از قضاوت یا طرد شدن بترسند. در نتیجه، شرم مرتبط با سلامت روان می تواند افراد را به سمت اتخاذ استراتژی هایی سوق دهد تا مبارزات خود را پنهان کنند، چرخه پنهان کاری را تداوم بخشد و تاثیر چالش هایشان را تشدید کند.

چرا مردم مسائل مربوط به سلامت روان را در زندگی روزمره خود پنهان می کنند؟

مردم اغلب مسائل مربوط به سلامت روان را به دلیل ترس از انگ، تبعیض و واکنش های منفی دیگران پنهان می کنند. آنها همچنین ممکن است احساس شرم کنند یا باور کنند که مشکلات آنها یک شکست شخصی است.

چگونه افراد در طول تعاملات اجتماعی اختلالات روانی را پنهان می کنند؟

افراد ممکن است اختلالات روانی خود را با گذاشتن ماسک یا تظاهر به اینکه خوب هستند پنهان کنند. آنها ممکن است از بحث در مورد مبارزات خود اجتناب کنند، موضوع را تغییر دهند یا توجه را از مسائل مربوط به سلامت روان خود منحرف کنند.
لطفاً برای دستیابی به اطلاعات بیشتر، روی لینک https://www.turkmenulkam.ir کلیک نمایید.

ادراک چه نقشی در پنهان کردن چالش های سلامت روان دارد؟

ادراک نقش مهمی در پنهان کردن چالش های سلامت روان دارد. اگر افراد آشکارا مبارزات خود را به اشتراک بگذارند، ممکن است از این که ضعیف، ناپایدار یا ناتوان تلقی شوند، ترس داشته باشند. آنها ممکن است نگران این باشند که دیگران چگونه آنها را قضاوت یا نگاه متفاوتی به آنها دارند.

افراد برای پنهان کردن پریشانی روانی از چه راهکارهایی استفاده می کنند؟

برخی از استراتژی هایی که افراد برای پنهان کردن پریشانی روانی استفاده می کنند عبارتند از: حفظ چهره مثبت، منزوی کردن خود، درگیر شدن در انتقاد بیش از حد از خود، یا استفاده از شوخ طبعی برای منحرف کردن توجه از مسائل مربوط به سلامت روان.
برای مشاهده لیست روانشناس در تهران به وبسایت ایران جابینو سر بزنید.

آیا بین شرم و پنهان کردن مسائل مربوط به سلامت روان ارتباطی وجود دارد؟

بله، ارتباط قوی بین شرم و پنهان کردن مسائل مربوط به سلامت روان وجود دارد. شرم اغلب از ننگ پیرامون سلامت روان ناشی می شود و افراد را وادار می کند تا مبارزات خود را پنهان کنند تا از احساس شرم یا خجالت بیشتر جلوگیری کنند.

مقالات مشابه
نظرات کاربرن